Sevinirken Öldürmek!

Milli takımımız bugüne değin olağanüstü işler başardı. Yarı finale kadar yürürken tüm dünyayı şaşkına uğratan bir performans sergiledi. Dünyanın şaşırdığı bir diğer konu ise, arka arkaya yaşanan galibiyet sevinçlerinde havaya sıkılan silahlardı.

Bu haftaki kapak gündemimizi seçerken çok zorlanmadık. Hepimiz çok mutluyduk, yarı finale kalmıştık (henüz 3-2'lik üzücü Almanya maçı oynanmamıştı ve dergi piyasaya çıktığı gün oynanacaktı). Ama gelen haberler arasındaki birçok "sevincini havaya ya da sağa sola kurşun sıkarak gösterme" başlıklı ruh hastalığı canımızı sıkmıştı.

Daha önce belki yüzlerce kez üzerinde durulduğu halde; bu ruh hastası "sevinç gösterisi" yüzünden yaralanan ve hatta hayatını kaybeden onlarca insana rağmen birileri sevincini silaha sarılarak göstermeye devam etti.

Ne zaman ve hangi şekilde yerleştiği bilinmeyen bu davranış biçimi açıkça ölüm saçmaya devam ediyor; kutlamalarımız, sevinçlerimiz, mutluluklarımız kana bulanıyor. Evet, milli takımımızın bütün oyuncuları başarı için doğmuşçasına insanüstü bir performans sergileyerek oynadılar ama bazıları da neden doğduklarını merak ettirecek şekilde her galibiyetin ardından kurşun sıkmaya devam ettiler.